Dag 6 – Egypte - Eén van de oudste beschavingen
Tienduizend jaar
beschaving, tienduizend jaar geschiedenis. Enkel China kan daar in het beste
geval aan tippen. Wat een ongelooflijk parcours heeft Egypte afgelegd. Met
trots presenteren ze de fantastische piramides, lichtbakens in de woestijn en
met de piramide van Cheops nog één van de Zeven Wereldwonderen uit de Oudheid,
maar ook één van de huidige. Piramides die de trap naar de hemel symboliseren,
waar de koninklijke farao’s eindelijk hun godenstatus waarmaakten.
Egypte verenigt het Oude
Egypte met een belangrijk deel van het Grieks-Romeinse rijk. Het verenigt de
beroemdste farao Toetanchamon met de beroemdste koningin Cleopatra. Over koning
‘Toet’ gesproken. Zijn bekendheid lag niet in zijn staatsmanschap, wat bijna
onmogelijk is gezien zijn beperkte tijd op aarde, maar wel in het vinden van
zijn ongeschonden graf duizenden jaren na zijn dood. In 1923 katapulteerde
Howard Carter zich naar de eeuwige roem toen hij met de moed der wanhoop zocht
naar die ultieme schat en per toeval het graf ontdekte. De schatten die in de
grafkamer gevonden werden, hebben eindelijk een prachtig uitstalraam gekregen
in de vorm van het nieuwe Grand Egyptian Museum, meteen de echte reden waarom
ik mij de voorbije dagen in Egypte bevond. Tientallen jaren werd hier aan
gewerkt om tot de perfectie te komen en dat is het zonder meer. De gouden
schatten van Toetanchamon schitteren als diamanten in het museum. Het is zonder
meer het kloppende hart van de collectie en ongetwijfeld het absolute
pronkstuk. Dat neemt niks weg van de rest van de artefacten die er te
bewonderen zijn. Meer dan vijfduizend voorwerpen zijn er hier te bezichtigen
waaronder het imposante elf meter hoge beeld van Ramses II in de inkomhal.
En dan is er het
verrassende Alexandrië, de stad van Alexander De Grote. Gebouwd om het centrum
van kunst en cultuur te zijn, maar eindigend als één van de grootste en rijkste
steden van de oude wereld. De beroemdste Romeinse stad na Rome, maar ook de
stad van Cleopatra en Marcus Antonius, de verpersoonlijking van de vereniging
van Egypte en het Grieks-Romeinse rijk. De stad van de Pharo en de oude
bibliotheek. De stad waar het nu hemels vertoeven is aan de Corniche met zicht
op Fort Qaitbay en met kleurrijke vissersboten die aanleggen in de haven. Een
overdaad aan Romeinse herinneringen zijn er echter niet meer te vinden. De tand
des tijds is niet altijd fair voor oude monumenten, maar de genadeslag volgde
door de Duitse en Italiaanse bombardementen tijdens WO II. Alexandrië is nu een
moderne stad die haar overgebleven monumenten een warm toedraagt. Duizenden
jaren nadat één van de beroemdste liefdesverhalen zich hier afspeelde, is de
stad trots op haar geschiedenis. In combinatie met Caïro is het de perfecte
combo. Een inkijk in de faraonische periode en die Grieks-Romeinse tijd. Het
overbrugt duizenden jaren geschiedenis, een beschaving zoals er slecht enkelen
zijn. En dat voor een beschaving genesteld in het Noord-Afrikaanse zand…
Reacties
Een reactie posten