Dag 6 – Egypte - Eén van de oudste beschavingen

Tienduizend jaar beschaving, tienduizend jaar geschiedenis. Enkel China kan daar in het beste geval aan tippen. Wat een ongelooflijk parcours heeft Egypte afgelegd. Met trots presenteren ze de fantastische piramides, lichtbakens in de woestijn en met de piramide van Cheops nog één van de Zeven Wereldwonderen uit de Oudheid, maar ook één van de huidige. Piramides die de trap naar de hemel symboliseren, waar de koninklijke farao’s eindelijk hun godenstatus waarmaakten.
Egypte verenigt het Oude Egypte met een belangrijk deel van het Grieks-Romeinse rijk. Het verenigt de beroemdste farao Toetanchamon met de beroemdste koningin Cleopatra. Over koning ‘Toet’ gesproken. Zijn bekendheid lag niet in zijn staatsmanschap, wat bijna onmogelijk is gezien zijn beperkte tijd op aarde, maar wel in het vinden van zijn ongeschonden graf duizenden jaren na zijn dood. In 1923 katapulteerde Howard Carter zich naar de eeuwige roem toen hij met de moed der wanhoop zocht naar die ultieme schat en per toeval het graf ontdekte. De schatten die in de grafkamer gevonden werden, hebben eindelijk een prachtig uitstalraam gekregen in de vorm van het nieuwe Grand Egyptian Museum, meteen de echte reden waarom ik mij de voorbije dagen in Egypte bevond. Tientallen jaren werd hier aan gewerkt om tot de perfectie te komen en dat is het zonder meer. De gouden schatten van Toetanchamon schitteren als diamanten in het museum. Het is zonder meer het kloppende hart van de collectie en ongetwijfeld het absolute pronkstuk. Dat neemt niks weg van de rest van de artefacten die er te bewonderen zijn. Meer dan vijfduizend voorwerpen zijn er hier te bezichtigen waaronder het imposante elf meter hoge beeld van Ramses II in de inkomhal.
En dan is er het verrassende Alexandrië, de stad van Alexander De Grote. Gebouwd om het centrum van kunst en cultuur te zijn, maar eindigend als één van de grootste en rijkste steden van de oude wereld. De beroemdste Romeinse stad na Rome, maar ook de stad van Cleopatra en Marcus Antonius, de verpersoonlijking van de vereniging van Egypte en het Grieks-Romeinse rijk. De stad van de Pharo en de oude bibliotheek. De stad waar het nu hemels vertoeven is aan de Corniche met zicht op Fort Qaitbay en met kleurrijke vissersboten die aanleggen in de haven. Een overdaad aan Romeinse herinneringen zijn er echter niet meer te vinden. De tand des tijds is niet altijd fair voor oude monumenten, maar de genadeslag volgde door de Duitse en Italiaanse bombardementen tijdens WO II. Alexandrië is nu een moderne stad die haar overgebleven monumenten een warm toedraagt. Duizenden jaren nadat één van de beroemdste liefdesverhalen zich hier afspeelde, is de stad trots op haar geschiedenis. In combinatie met Caïro is het de perfecte combo. Een inkijk in de faraonische periode en die Grieks-Romeinse tijd. Het overbrugt duizenden jaren geschiedenis, een beschaving zoals er slecht enkelen zijn. En dat voor een beschaving genesteld in het Noord-Afrikaanse zand…

 

Reacties