Dag 5 – Het ontstaan van het Kariba-meer

De Zambezi is na de Nijl, Congostroom en Niger de vierde langste rivier van Afrika. Met die plaats valt het net naast het erepodium, maar met een lengte van 2.660 kilometer moet de Zambezi zeker niet aan een minderwaardigheidscomplex lijden. De rivier ontspringt in het noorden van Zambia om dan via de hooglanden van Angola naar het zuiden van Zambia te vloeien en vanaf de schitterende Victoria Falls de grens te vormen met Zimbabwe om zo door te stromen naar Mozambique waar de Zambezi eindelijk zijn grote broer de Indische Oceaan vervoegt.

2.660 kilometer, een reis van bron naar eindpunt die maanden duurt en vloeit langs Afrika’s mooiste natuur : van dichte jungle tot uitgestrekte savannes. De reis van het water begint in de dichtbegroeide boslanden van Zambia. De rivier meandert, danst en keert en reist verder richting Angola voor een uitstapje. Daar spelen kinderen naast en in het water, terwijl volwassenen de was doen. Het water keert terug naar Zambia waar het stroomt door landbouwgebieden en zo zorgt voor de irrigatie van velden met graan en suikerriet. En dan verandert de rivier in een magisch watergordijn, waar de rook dondert : de Victoriawatervallen. De rivier reist verder richting Indische Oceaan. Onderweg naar haar eindpunt halen vissers de vangst van de dag op en drinken olifanten, impala’s en leeuwen van het frisse water. Het water dat leven én plezier geeft aan mens en dier en daarmee de belangrijkste levensader is voor zuidelijk Afrika. Maar water geeft niet alleen leven, het kan ook nog voor iets anders dienen. Het immense waterdebiet van de Zambezi zorgt natuurlijk voor heel wat stuwkracht. Stroomvoorziening is voor iedereen belangrijk, zeker met een groeiende bevolking. En laat nu net dat water in de stroombehoefte van zowel Zimbabwe als Zambia kunnen voorzien dankzij een stuwdam. Een relatief ‘makkelijke’ manier om twee landen te bevoorraden, gebruik makend van een immense krachtbron die zo voor het grijpen ligt. Door de afdamming van de Zambezi in 1958 in de Kariba-kloof, ontstond het immense Kariba-meer. Immens is het inderdaad want het draagt al jaren trots de titel van grootste stuwmeer ter wereld met een lengte van tweehonderdnegentig kilometer en een breedte van maar liefst tweeëndertig kilometer. Een knappe kop, goed in wiskunde, komt meteen uit op een totale oppervlakte van zo’n zesduizend vierkante kilometer. Zesduizend vierkante kilometer water, zesduizend vierkante kilometer aan stuwkracht, zesduizend vierkante kilometer aan leven maar ook zesduizend vierkante kilometer aan plezier. Want zeg nu zelf, wat is er beter dan vanop het water te genieten van de landschappen die voorbijtrekken? Nog beter dan een pleziervaartje van enkele uurtjes onder de zon, is het om het hele meer af te varen in welgeteld vijf dagen. Vijf dagen om te genieten van het verpozen op het water, van het kabbelende water zelf en van alles dat leeft op, naast en in datzelfde meer.

Dat pleziervaartje of eigenlijk een cruise moeten we zeggen, doen we aan boord van een zogenaamde ‘houseboat’. Die houseboats zijn een soort platbodem boten en zijn typisch voor het meer; ze kunnen gehuurd worden voor een korte trip of voor het avontuur zoals wij het aangaan, om heel het meer af te varen. De houseboat beschikt over zeer geriefelijke kajuiten inclusief privé badkamer voor de passagiers, een grote eetzaal waar de maaltijden in buffetvorm worden aangeboden en een salon. Op het voor- en achterdek is er plaats om van de uitzichten te genieten. We slepen ook twee zogenaamde tenderboten mee waarmee we uitstapjes kunnen maken.

Geïnstalleerd in onze kajuit, een lekkere lunch achter de kiezen, zijn wij klaar als het figuurlijke anker (in realiteit meertouwen waarmee de boot werd vastgelegd) wordt gelicht. We dromen groots van een nieuw avontuur dat Zimbabwe en vooral het Kariba-meer, het grootste kunstmatige meer ter wereld, ons te bieden heeft. Hopelijk wordt het een betoverende plek.