La Madeleine

Toen de Frans-Belgische zanger Johnny Hallyday er destijds voor koos  zijn begrafenisplechtigheid te houden in de La Madeleine kerk in Parijs, had hij geen betere keuze kunnen maken. Terwijl duizenden aanschuiven om het vernieuwde interieur van de Notre Dame te bewonderen, wordt deze veel kleinere kerk met gemak over het hoofd gezien, ook al is het één van de bekendste kerken van Parijs.  Je kan er nochtans niet naast kijken. Dat heeft dan niets te maken met de imposante grootte, maar vooral door de stijl waarin de kerk is opgetrokken: zodra ik om de hoek draai van Place de la Concorde, zie ik eerder een Griekse tempel staan in het hart van Parijs. Dat is het gevolg van de neoclassicistische stijl waarin de kerk werd gebouwd. Een indrukwekkende rij van tweeënvijftig Korintische zuilen van twintig meter hoog met daarboven een driehoekige fronton met het ‘Laatste Avondmaal’ , zorgen voor een totale tempel-ervaring.

Toch heeft het heel wat voeten in de aarde gehad vooraleer deze kerk het levenslicht zag. In 1764 werden de werken voor de bouw van de kerk gestart onder het koningschap van Lodewijk XV  en meteen weer stil gelegd. Het initiële plan was gebaseerd  op de Dôme des Invalides, maar na de start kwam iemand ineens op het geniale idee een kerk te bouwen naar het voorbeeld van het Pantheon in Rome. Toen alle neuzen eindelijk in dezelfde richting stonden en het nieuwe plan ten uitvoer zou worden gebracht, dook weer een obstakel op. Na het voltooien van de fundamenten, brak immers de revolutie uit en waren er belangrijkere katjes te geselen. In de jaren die volg den, kwamen en gingen er weer heel wat nieuwe ideeën gaande van een parlement tot een station. Alles werd van tafel geveegd al leek uitstel geen definitief afstel. Napoleon dook immers op en die had het idee, verder doorgaand op het plan van het Pantheon, hier een tempel te bouwen om zijn soldaten te eren, een soort overwinningstempel zeg maar, eigenlijkvooral ter meerdere eer en glorie van de keizer zelf natuurlijk. Alles wat er al stond, werd zonder pardon gesloopt en toen viel alles weer stil na de nederlaag en aftreden van Napoleon. In 1814 kwam er dan eindelijk echt schot in de zaak want Lodewijk XVIII kwam tot de finale beslissing dat er toch een kerk moest komen, een kerk specifiek gewijd aan Maria Magdalena. Het duurde wel bijna nog dertig jaar voor de laatste steen werd gelegd in 1842 en pas in 1845 werd de kerk gewijd.

De façade is dan al indrukwekkend, het interieur doet er nog een schepje bovenop. Bij het betreden van de kerk word je naar het altaar gezogen en dan vooral naar het indrukwekkend standbeeld van Maria Magdalena omhoog  gehouden door een aantal engelen. Een prachtig werkstuk van Carlo Marochetti. Maar dat is niet alles. Het altaar bevindt zich onder een koepel met een glazen oculus waardoor het daglicht binnenstroomt. Die koepel zelf werd verfraaid met een muurschildering van Ziegler die de naam ‘De geschiedenis van het Christendom’ kreeg. En ook hier wordt Maria Magdalena, net zoals in de sculptuur, gedragen door engelen.

La Madeleine staat op een groot plein, makkelijkheidshalve Place de la Madeleine genoemd, in één van de duurste wijken van Parijs. Zo ligt de beroemde Rue Faubourg Saint-Honoré op een steenworp, maar het plein zelf is een paradijs voor lekkerbekken. Vooral als je niet op een cent meer of minder moet kijken, vind je hier ongetwijfeld je gading in winkels gespecialiseerd in de geneugten des levens : truffels, champagne, kaviaar en handgemaakte chocolade. De beroemde winkel Fauchon bijvoorbeeld wordt dan ook niet voor niets de supermarkt van de miljonairs genoemd.  Niet verwonderlijk dan ook dat in La Madeleine vooral huwelijksvoltrekkingen, begrafenissen en herdenkingsmissen gehouden worden van en voor ‘the rich and famous’.

Het is dan ook geen verrassing dat op 9 december 2017, hier de uitvaartplechtigheid van Johnny Hallyday plaatsvond. In het bijzijn van o.a.  president Macron, oud-presidenten Sarkozy en Hollande werd de dienst voorgegaan door priester Gilbert die destijds ook het huwelijk voltrok tussen onze prins Laurent en prinses Claire. Er zijn ergere plaatsen dan hier om in dit machtige interieur met nog meer zuilen, bogen, nissen, beelden, marmer van vloer tot plafond, vergulde lusters met prachtig glaswerk en nog meer bladgoud, de grafrede uit te spreken.

La Madeleine is dan ook een bijzonder mooi alternatief voor grote zus Notre Dame.