Little Island

Little Island heeft zijn naam niet gestolen. Een nieuwe kleine oase van groen in Manhattan. En zoals de naam al doet vermoeden, heeft Little Island een wel heel speciale ligging : het ligt immers niet op het vasteland maar in de Hudson River.

Zo speciaal als de ligging, is ook de geschiedenis van Little Island. En daarvoor moeten we teruggaan tot het begin van de twintigste eeuw. Want die geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met die van de Britse rederij Cunard-White Star Line. Tussen 1910 en 1935 was Pier 54 de aanleg- en vertrekplaats voor hun schepen die voeren op de Trans-Atlantische route. Het was de plaats waar immigranten, gelukzoekers en avonturiers voor het eerst voet aan land zetten in het land van hun nieuwe bestaan. Sommige van deze schepen hebben ook een plaats in de geschiedenisboeken gekregen. Zo vertrok op 2 april 1912 het gloednieuwe schip RMS Titanic van de toen nog White Star Line op haar eerste reis naar het beloofde land. Het schip dat als onzinkbaar werd beschouwd, voer in de nacht van 14 op 15 april met volle kracht in op een ijsberg. Het werd al snel duidelijk dat het schip niet zo onzinkbaar was als gedacht. In het ijskoude water van de Atlantische Oceaan vonden duizendvijfhonderdtweeëntwintig passagiers de dood. De RMS Carpathia van de toenmalige concurrent Cunard Line, kwam ter redding en voer een avontuurlijke route langs gevaarlijke ijsbergen en witte ijsvelden om de opvarenden te redden. Het schip kwam echter twee uur na het zinken van de Titanic toe. Het slaagde er wel in zevenhonderdentwaalf passagiers te redden die zich in de reddingsboten hadden kunnen hijsen. Deze overlevenden kwamen weliswaar aan boord van een ander schip, maar uiteindelijk evengoed  ter bestemming aan op Pier 54. De avonturen van de RMS Carpathia kenden drie jaar later echter ook een definitief einde toen het schip tijdens de tweede wereldoorlog tot zinken werd gebracht door een Duitse U-boot. Eenzelfde lot stond de Lusitania te wachten, ook van Cunard Lines en destijds het grootste en snelste passagiersschip ter wereld. Deze oceaanreus werd tijdens zijn terugreis van New York naar Liverpool getorpedeerd door de Duitsers. Bijna duizendtweehonderd passagiers van in totaal duizendnegenhonderd opvarenden overleefden deze aanslag niet. De Lusitania vertrok ook van Pier 54 om vijf dagen later te zinken voor de kust van Ierland. Nadat de Pier in onbruik raakte, werd het vooral een veilige ontmoetingsplaats voor de LGBTQ gemeenschap en maakte het later deel uit van het Hudson River Park waar het diende als site voor concerten en zomerfestivals. In 2012 raasde orkaan Sandy echter als een bezetene over de Caraïbische Eilanden en later ook over de oostkust van de Verenigde Staten. Ook New York werd niet gespaard en Pier 54 liep grote schade op. Een jaar later kwamen miljonair Barry Diller en zijn echtgenote, de Belgische modeontwerpster Diane von Furstenberg, van de Diller-von Furstenberg Family Foundation met een plan op de proppen dat een gehele nieuwe invulling gaf aan Pier 54, met aandacht voor natuur en kunst. Het ontwerp dat uiteindelijk in 2021 het levenslicht zag, is ontsproten aan het brein van de Britse architect Thomas Heatherwick en ziet er bijzonder futuristisch uit. Het eiland (want zo kunnen we het wel noemen) wordt met twee wandelpaden verbonden met het vasteland. Deze groene oase rust op tweehonderdtachtig witte betonnen palen, elk met een andere hoogte en breedte en die elk de vorm van een openbloeiende tulp hebben, in een golvend totaalontwerp van net geen hectare.  Deze palen werden geplaatst tussen de oude, verweerde houten en vervallen palen van de oude Pier 54. Het is een ideale plaats om even uit te rusten en te ontsnappen aan de drukte van de stad. Wandelwegen gaan op en neer en liggen langs grasvelden, bomen en struiken. In totaal werden er vijfendertig soorten bomen, vijfenzestig struiken en een paar honderd bloemen, plantensoorten en grassen aangeplant. Enkele van de grasvelden zijn opengesteld om te picknicken. Twee aangelegde podia zorgen af en toe dat er een streepje muziek klinkt.  Ideaal dus om er even wat tijd door te brengen en een hapje en drankje te nuttigen terwijl het zonnetje op je bolleke schijnt en je in alle sereniteit  kan genieten van de rust op het water. Het golvende patroon bootst de deining van het water na, zonder dat je zeeziek wordt.

Een prachtige nieuwe invulling van een historisch stukje New York dat de westkant van Manhattan weer doet opleven.