Trafalgar Square
Horatio Nelson, kijkt al sinds 1843 uit over The Mall, de oprit zeg maar
naar Buckingham Palace. Hoog op zijn
sokkel heeft hij een onuitgegeven zicht op zijn omgeving terwijl Trafalgar
Square letterlijk aan zijn voeten ligt.
Horatio verdiende wel een standbeeld na zijn roemrijke overwinning bij
Trafalgar, gelegen ten noordwesten van Gibraltar. Die Slag bij Trafalgar vond
plaats in 1805 tijdens de oorlog tussen het Verenigd Koninkrijk en het Franse
keizerrijk van Napoleon Bonaparte. Napoleon had al eerder te kennen gegeven Groot-Brittannië
binnen te willen vallen, maar zijn veel kleinere Frans vloot zou niet
opgewassen zijn tegen het Engelse geweld. De oplossing kwam van de Spanjaarden
die in 1804 de oorlog verklaarden aan Groot-Brittannië en er op die manier er een
soort Frans-Spaanse gecombineerde vloot ontstond. De vloot van de Britten
bestond uit zevenentwintig schepen en werd geleid door Horatio Nelson. Op 21
oktober 1805 overwon Nelson de
Frans-Spaanse armada die een numerieke meerderheid van drieëndertig schepen
had. Nelson besloot een gedurfde tactiek toe te passen waarbij de Engelsen in
twee linies recht op de Frans-Spaanse vloot afvoeren. Die laatste was totaal
verrast met verwarring en paniek tot gevolg. De vloot werd in tweeën gesplitst
en totaal vernietigd.
Nelson werd tijdens de schermutselingen fataal getroffen door een kogel. Ondanks
het verlies van hun leider, kwam de overwinning de Engelsen toe en die had bovendien
nog verstrekkende gevolgen: Napoleon gaf zijn plan om Engeland te veroveren op
en Groot-Brittannië verstevigde zijn positie op de wereldzeeën. Het stelde het
land in staat een wereldrijk uit te bouwen. Hoed af dus voor Horatio Nelson, die
begraven werd in St. Paul’s Cathedral en vandaag nog steeds herdacht wordt op
Trafalgar Square, één van de bekendste en meest toeristische pleinen van
Londen. Het beeld van Horatio Nelson bevindt zich op een vijftig meter hoge sokkel
en wordt omgeven door vier bronzen leeuwen. Trafalgar Square zelf wordt nog
opgefleurd door twee immense fonteinen die bovendien ook twee Engelse admiralen
herdenken. Rule Brittania, Brittania rules the waves …
Als perfecte achtergrond ligt The National Gallery in het noorden, dat een
overzicht biedt van de Europese schilderkunst tussen ruwweg de jaren 1250 en
1900. Een unieke verzameling werken van de bekendste meesters door de eeuwen
heen : Rubens, Jan van Eyck, Rembrandt, Vermeer, Da Vinci, Monet, Renoir, Michelangelo, van Gogh, … de lijst is schier
eindeloos. Bovendien is het museum met in zijn schaduw ook nog de National
Portrait Gallery gratis toegankelijk.
De klokken van St Martin-in-the-Fields luiden elke eucharistieviering in. Sinds
1726 staat de huidige kerk statig aan Trafalgar Square als een baken van licht
voor gelovigen. Niet alleen als een baken van licht, maar ook als een baken van
schoonheid want het interieur is ontworpen als een delicate, verfijnde en
elegante kerkelijke omkadering. Een intiem en gedetailleerd gewelf en zachte
verlichting is alles wat nodig voor een diep spiritueel moment. Iedereen is
welkom, ook niet-Anglicanen. De kerk heeft zo’n aantrekkingskracht op de
inwoners van Londen, waaronder een grote groep Aziaten voor wie er zelfs
misvieringen in het Kantonees worden gegeven. Ook de neoklassieke buitenkant en
prachtige sierlijke torenspits, zorgen voor een opvallende aanwezigheid.
Wil je iets nuttigen voor of na het bijwonen van een kerkdienst, dan heeft
de kerk nog een verrassing in petto.
Want de gewelfde crypte van de kerk werd enkele jaren geleden omgetoverd
tot een heus café. Als je iets kleins of een heus diner wil nuttigen, een
afternoon tea wil gebruiken of alleen maar iets wil drinken, kan dat hier
allemaal en dat gezeten aan tafels die geplaatst werden op de dekstenen van de graven.
Een uniek café.
Naast al die beroemde bezienswaardigheden, herbergt Trafalgar Square verder
nog iets dat minder in het zicht springt. Immers in een uitholling van een
lantaarnpaal, bevindt zich het kleinste politiekantoor van het land. Dat werd in
1927 gebouwd om een oogje in het zeil te houden bij de vele protesten die over
de jaren heen op het plein plaatsvonden. Vooral in de jaren twintig, volgend op
de eerste wereldoorlog, hadden er regelmatig betogingen plaats. Volgens de
overlevering biedt het plaats aan twee gevangenen. Het bevindt zich op een strategische
plaats op het plein en is zowat de perfecte locatie om de hele omgeving te
overzien. Een agent nam plaats in het kantoor en stond in direct contact met
Scotland Yard per telefoon. Als die telefoon in gebruik was, knipperde de lamp
bovenop. Zo werden agenten in de nabijheid gewaarschuwd dat er versterking
nodig was. Dat was meteen ook de zwakte van het systeem want één agent werd op
deze manier nogal kwetsbaar achtergelaten, waardoor het systeem na een tijdje
werd afgeschaft. De agent werd ondertussen vervangen door tientallen camera’s…
Over de jaren is er weinig veranderd op het plein, alhoewel … misschien de beroemde
duiven van Trafalgar. Ze zijn er nog wel, maar niet meer in die grote getalen
waarbij ze een pest waren voor zowel mens als beeld. Ze zouden zelfs
verantwoordelijk zijn geweest voor meer dan tweehonderdduizend euro schade aan
het beeld van Nelson. Om de last in te perken staat er al enkele jaren een
boete op het voederen van de duiven en dat heeft duidelijk zijn vruchten
afgeworpen.
Nu je niet meer één oog op de duiven (en hun losse schoten) moet houden,
maakt dat je meer oog hebt om de schoonheid en diversiteit van het plein in je op te
nemen. Om ergens te gaan zitten op één
van de banken en te genieten van de omgeving. En als dan ook de klokken van St
Martin-in-the-Fields luiden op de achtergrond, dan is je bezoek aan Trafalgar
Square meer dan geslaagd.

Reacties
Een reactie posten